lynn's profilelynn's spacePhotosBlogGuestbook Tools Help

lynn

ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
December 18

เราอัพสเปซกันเป็นปีๆ555

วันนี้ว่างๆเลยมาลองทำอะไรที่ไม่ได้ทำนานมาแล้วก็คือ การอัพสเปซนั่นเอง
      ปีนึงผ่านไปแต่อะไรหลายอย่างเกี่ยวกับตัวเรา คนรอบข้างและสังคมเปลี่ยนไปไม่น้อยเลย
ตัวเรา : เปลี่ยนจากนักเรียน เป็นคนทำงาน แต่ในไม่ช้าอาจจะเปลี่ยนเป็นนักเรียนอีกครั้ง555(ม่รู้จะได้ไปรึเปล่า)
คนรอบข้าง : ส่วนมากก็เพื่อนก็เปลี่ยนในทำนองเดียวกัน เรียน ทำงาน แต่งงาน
สังคม : จะว่าไปคลอนแคลนๆ(เปลี่ยนรัฐบาลอีกแระ)555 เริ่มซีเครียดแระ เปลี่ยนเรื่องๆ
      ตอนนี้คำที่พอจะอธิบายได้ดีที่สุดก็คงเป็นคำว่า เรื่อย...เรื่อย...แต่ความเรื่อยๆนี้มันก็ไม่ควรจะอยู่นานนัก พยายามจะหาสิ่งใหม่ๆทำ เรียนรู้ ถีบตัวเองต่อไป
 
 
โลกกว้าง เคว้ง...  
January 26

เพื่อนเก่า

ดีใจจังเมื่อหลายวันก่อนเพิ่งได้คุยกับเพื่อนเก่ามั่กๆ สมัยมัธยมต้นเลยอะ เลยได้รู้ว่า พวกเค้ายังติดต่อกันอยู่เลย มีเราคนเดียวที่ติดต่อไม่ได้เพราะย้ายบ้าน
 
หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไป ชีวิต นิสัย ความคิด  บางคนมีลูกแล้ว บางคนทำงานแล้ว
แต่ไม่ว่ากาลเวลาจะทำให้ทุกๆอย่างเปลี่ยนปลงไปขนาดไหน แต่ความเป็นเพื่อนก็ยังคงเดิม
 
ความทรงจำดี บรรยากาศเดิมๆและความสุขในตอนนั้นหวนคืนมาอีกครั้ง ทั้งตอนนั่งเรียน คุย เล่นด้วยกัน สิ่งเหล่านี้ไม่ได้จางหายไปเลย มันยังคงอยู่ในใจเราจริงๆไม่ได้เป็นแค่คำสัญญาที่ให้ไว้แก่กันละกันตอนจากลา
 
 
และอีกไม่นานพวกเราจะนัดรวมตัวกันอีกครั้ง
 
ดีใจที่จะได้เจอเพื่อนๆและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
 
 
ว่างๆลองโทรกลับไปหาเพื่อนเก่าดูสิแล้ว     จะรู้ว่าเพื่อนไปได้จากเราไป
January 10

หัวข้อการพูดคุย ทำไงดี

 

ข้อความ

ทำไงดี
กว่า จะอัพอีกรอบก็ปาไปเกือบปีเชียวอะ
 
ปี 4 แระ รู้สึก สภาพจิตใจมันไม่ปกติ ไม่อยู่กับร่องกับรอบไงไม่รู้
เหมือนลอยๆ นิดนึง ประมาณว่าไม่รู้ว่าวันนี้กูจะทำอะไรกับชีวิตดีวันนี้  ไม่มีแผน ไม่ค่อยได้เรียน ไม่ได้เจอเพื่อน บางทีไปมหาลัยเฉยๆโดยไม่รู้ว่ามาทำไม 
มันเหมือนกับเจอที่โล่ง ไม่รู้ทิศทาง  ไม่มีทางบังคับ ไม่มีป้ายบอกทางอีกต่อไป ทางไหนคือทางที่ถูก สิ่งที่ตัวเรากำลังก้าวต่อไปนี่หรือคือ สิ่งที่ใช่
แล้วถ้าเราเสียเวลาไปกับสิ่งที่ไม่ใช่ มันก็จะทำให้เรามีเวลากับสิ่งที่ใช่สำหรับเราน้อยลง ทำยังไงดี ทำยังไงดี เศร้า อยากจะร้องไห้
 
การอยู่โดนไม่ได้ทำอะไร ทำไมมันช่างเลวร้าย ทำให้รู้สึกว่าตัวเองไร้ประโยชน์ขึ้นทุกทีๆ ไม่อยากเป็นยังงี้เลย อ่อนแอว่ะ
March 22

หลุดออกนอกกรอบของเวลา

        จริงๆแล้วสิ่งยิ่งใหญ่บนโลกที่กำหนดควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างก็คือ เวลา เวลาเดินของมันไปเรื่อยไม่มีวันหยุด คนที่เหนื่อยกับมัน ท้อแท้ และเริ่มคิดว่าเราไม่เห็นต้องวิ่งตามมันเลย ก็หยุดสิ หยุดพัก นั่งไปเรื่อยๆ ไม่เห็นต้องแคร์ใครเลย แต่มันไม่ได้หยุดจริงๆ เวลายังคงเดินต่อไป
เราเคยคิดที่จะหยุดเวลาเหมือนกันโดยความคิดต่างๆง่ายๆ เช่นคิดว่าถ้าเราหยุดโลกไม่ให้หมุนได้(สมมตินะ) เพราะที่โลกหมุนเลยทำให้เวลาหมุนไปเจอวันใหม่เรื่อยๆ แต่ลองถามน้องดู น้องซึ่งเรียนสายวิทย์ตอบอย่างวิทยาศาสตร์ว่า แล้วถ้าหยุดโลกได้จริงแต่นิวนั่งยานอวกาศกลับไปทางที่โลกหมุนมามันจาทำให้นิวอ่อนลงไหม หรือไม่ก็คิดว่าสามารถหมุนโลกกลับได้อีกคิดว่าทุกอย่างจาหมุนกลับไปเมื่อก่อนไหม อืม คำถามเรากลายเป็นคำถามโง่ๆไปเลย
        เวลายังคงดำเนินไป เพื่อรอดูซิว่าจะมีใครเบื่อ ท้อแท้ ลิ้นหวังกับชีวิต มีคนคิดสั้นรึป่าว เวลาก็คือตัวตัดสินว่าเราจะอยู่บนโลกใบนี้ได้หรือไม่ และอยู่ในสภาพอย่างไร เพราะฉะนั้นคนที่นั่งไปเรื่อย แล้วคิดว่าไม่เหนเปนไรกูไม่ยึดติดกับเวลา ไม่ใครมาบังคับได้ คิดใหม่เพราะยังไงก็ติดกับเวลาอยู่ดีเพราะ ตัวคุณหมุนไปกับเวลาถึงแม้ว่าใจจะไม่หมุนก็ตาม หนังเริ่มเหี่ยว กระดูกผุ ไขข้อเสื่อม ไม่มีประโยชน์  สู้อยู่ต่อสู้กับมัน สร้างสรรค์ให้ชีวิตตัวเองมีคุณค่า ให้เวลามันเห็นว่าเราสามารถผ่านมันไปได้เรื่อยๆ ด้วยดีด้วย ดีกว่า
แต่ถ้าใครคิดวิธีหลุดออกนอกกรอบของเวลาได้แล้วยินดีด้วยนะ (อันนี้ดีใจด้วยจริง)
 
March 09

ไม่เค้ย ไม่เคย

แหะ แหะ วันนี้ไปถ่ายรูปที่รังสิตมา ไม่รู้นึกไงเหมือนกัน ตลกดี ไม่เคยทำอะไรแบบนี้นะนี่ เขิลล์
     มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีที่สวบงามตั้งหลายที่นะ ทั้งที่รังสิตและท่าพระจันทร์ เพื่อนน่าจะลองทำแบบนี้ดูบ้าง แล้วเพื่อนๆจารู้ว่าการถ่ายรูปบางทีทำเอาเหนื่อยเหมือนกัน แต่ตลก สนุกดี แถมเพื่อนๆอาจจะได้รูปสวยๆด้วยนะ
 
There are no categories in use.
There are no music lists on this space.

lynn's space

The real world
Photo 1 of 4